відштовхнути
/[ʋʲid͡ʒʃtɔu̯xˈnute]/
Ukrainianverb
Definitions
- 1.to push away, to push back
- 2.to push away
- 3.to repel (to cause repulsion or dislike in)
Forms
- відштовхну́тиcanonical • perfective
- vidštovxnútyromanization
- відшто́вхуватиimperfective
- 3bclass
- відштовхну́тиinfinitive • perfective
- відштовхну́тьinfinitive • perfective
- -active • perfective • present
- -active • past • perfective
- -passive • perfective • present
- відшто́вхненийpassive • past • perfective
- відшто́вхнутийpassive • past • perfective
- vidštóvxnenyjpassive • past • perfective
- vidštóvxnutyjpassive • past • perfective
- impersonal: відшто́вхненоpassive • past • perfective
- відшто́вхнутоpassive • past • perfective
- vidštóvxnenopassive • past • perfective
- vidštóvxnutopassive • past • perfective
- -adverbial • perfective • present
- відштовхну́вшиadverbial • past • perfective
- -first-person • perfective • present • singular
- відштовхну́first-person • future • perfective • singular
- -perfective • present • second-person • singular
- відштовхне́шfuture • perfective • second-person • singular
- -perfective • present • singular • third-person
- відштовхне́future • perfective • singular • third-person
- -first-person • perfective • plural • present
- відштовхне́мfirst-person • future • perfective • plural
- відштовхнемо́first-person • future • perfective • plural
- -perfective • plural • present • second-person
- відштовхнете́future • perfective • plural • second-person
- -perfective • plural • present • third-person
- відштовхну́тьfuture • perfective • plural • third-person
- -first-person • imperative • singular
- відштовхні́мfirst-person • imperative • plural
- відштовхні́моfirst-person • imperative • plural
- відштовхни́imperative • second-person • singular
- відштовхні́тьimperative • plural • second-person
- відштовхну́вmasculine • past • singular
- відштовхну́лиmasculine • past • plural
- відштовхну́лаfeminine • past • singular
- відштовхну́лиfeminine • past • plural
- відштовхну́лоneuter • past • singular
- відштовхну́лиneuter • past • plural
Conjugation
Infinitive:відштовхну́ти, відштовхну́ть
| I | - |
| you (sg) | - |
| he/she/it | - |
| we | - |
| you (pl) | - |
| they | - |
I
-
you (sg)
-
he/she/it
-
we
-
you (pl)
-
they
-
Other Forms
gerund:-, відштовхну́вши
Full conjugation of відштовхнути →