обмовитися
/[ɔbˈmɔʋetesʲɐ]/
Ukrainianverb
Definitions
- 1.to let slip (that), to let the cat out of the bag, to make a slip of the tongue
- 2.to issue a caveat, to give a disclaimer
- 3.passive of обмо́вити pf (obmóvyty)
Forms
- обмо́вмосяfirst-person • imperative • plural
- обмо́вмосьfirst-person • imperative • plural
- обмо́всяimperative • second-person • singular
- обмо́всьimperative • second-person • singular
- обмо́втесяimperative • plural • second-person
- обмо́втесьimperative • plural • second-person
- обмо́вивсяmasculine • past • singular
- обмо́вивсьmasculine • past • singular
- обмо́вилисяmasculine • past • plural
- обмо́вилисьmasculine • past • plural
- обмо́виласяfeminine • past • singular
- обмо́виласьfeminine • past • singular
- обмо́вилисяfeminine • past • plural
- обмо́вилисьfeminine • past • plural
- обмо́вилосяneuter • past • singular
- обмо́вилосьneuter • past • singular
- обмо́вилисяneuter • past • plural
- обмо́вилисьneuter • past • plural
- обмо́витисяcanonical • perfective
- obmóvytysjaromanization
- обмовля́тисяimperfective
- 4aclass
- обмо́витисяinfinitive • perfective
- обмо́витисьinfinitive • perfective
- обмо́витьсяinfinitive • perfective
- -active • perfective • present
- -active • past • perfective
- -passive • perfective • present
- -passive • past • perfective
- -adverbial • perfective • present
- обмо́вившисьadverbial • past • perfective
- -first-person • perfective • present • singular
- обмо́влюсяfirst-person • future • perfective • singular
- обмо́влюсьfirst-person • future • perfective • singular
- -perfective • present • second-person • singular
- обмо́вишсяfuture • perfective • second-person • singular
- -perfective • present • singular • third-person
- обмо́витьсяfuture • perfective • singular • third-person
- -first-person • perfective • plural • present
- обмо́вимсяfirst-person • future • perfective • plural
- обмо́вимосяfirst-person • future • perfective • plural
- обмо́вимосьfirst-person • future • perfective • plural
- -perfective • plural • present • second-person
- обмо́витесяfuture • perfective • plural • second-person
- обмо́витесьfuture • perfective • plural • second-person
- -perfective • plural • present • third-person
- обмо́влятьсяfuture • perfective • plural • third-person
- -first-person • imperative • singular
Conjugation
Infinitive:обмо́витися, обмо́витись, обмо́виться
| I | - |
| you (sg) | - |
| he/she/it | - |
| we | - |
| you (pl) | - |
| they | - |
I
-
you (sg)
-
he/she/it
-
we
-
you (pl)
-
they
-
Other Forms
gerund:-, обмо́вившись
Full conjugation of обмовитися →