запобіжник
/[zɐpoˈbʲiʒnek]/
Ukrainiannoun
Definitions
- 1.arrester, cut-out, inhibitor, preventer, safeguard (a device that stops or prevents)
- 2.fuse
- 3.safety catch, safety
- 4.pawl
Forms
- запобі́жникcanonical • inanimate • masculine
- zapobížnykromanization
- запобі́жникаgenitive
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | запобі́жник | запобі́жники |
| Genitive | запобі́жника | запобі́жників |
| Dative | запобі́жникові, запобі́жнику | запобі́жникам |
| Accusative | запобі́жник | запобі́жники |
| Instrumental | запобі́жником | запобі́жниками |
| Locative | запобі́жнику | запобі́жниках |
| Vocative | запобі́жнику | запобі́жники |
Nominative
Singular
запобі́жник
Plural
запобі́жники
Genitive
Singular
запобі́жника
Plural
запобі́жників
Dative
Singular
запобі́жникові, запобі́жнику
Plural
запобі́жникам
Accusative
Singular
запобі́жник
Plural
запобі́жники
Instrumental
Singular
запобі́жником
Plural
запобі́жниками
Locative
Singular
запобі́жнику
Plural
запобі́жниках
Vocative
Singular
запобі́жнику
Plural
запобі́жники