аудитор
/[ɐʊˈdɪtɔr]/
Ukrainiannoun
Definitions
- 1.auditor (One who audits bookkeeping accounts)
- 2.(Germany) auditor (junior lawyer)
- 3.(Russia, 1716-1917) auditor (judicial investigator and prosecutor in military institutions)
Forms
- ауди́торcanonical • masculine • person
- audýtorromanization
- ауди́тораgenitive
- авди́торalternative
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | ауди́тор | ауди́тори |
| Genitive | ауди́тора | ауди́торів |
| Dative | ауди́торові, ауди́тору | ауди́торам |
| Accusative | ауди́тора | ауди́торів |
| Instrumental | ауди́тором | ауди́торами |
| Locative | ауди́торові, ауди́торі | ауди́торах |
| Vocative | ауди́торе | ауди́тори |
Nominative
Singular
ауди́тор
Plural
ауди́тори
Genitive
Singular
ауди́тора
Plural
ауди́торів
Dative
Singular
ауди́торові, ауди́тору
Plural
ауди́торам
Accusative
Singular
ауди́тора
Plural
ауди́торів
Instrumental
Singular
ауди́тором
Plural
ауди́торами
Locative
Singular
ауди́торові, ауди́торі
Plural
ауди́торах
Vocative
Singular
ауди́торе
Plural
ауди́тори