tumačiti
//tumǎːt͡ʃiti//
Serbo-Croatianverb
Definitions
- 1.to serve as an interpreter
- 2.to interpret a role (on a stage)
- 3.to explain
Forms
- tumáčiticanonical • imperfective
- тума́читиcyrillic
- tumačitiinfinitive
- tumáčēnjenoun-from-verb
- tumačimpresent • singular
- tumačišpresent • singular
- tumačipresent • singular • third-person
- tumačimoplural • present
- tumačiteplural • present
- tumačeplural • present • third-person
- tumačit ćufuture • future-i • singular
- tumačićufuture • future-i • singular
- tumačit ćešfuture • future-i • singular
- tumačićešfuture • future-i • singular
- tumačit ćefuture • future-i • singular • third-person
- tumačićefuture • future-i • singular • third-person
- tumačit ćemofuture • future-i • plural
- tumačićemofuture • future-i • plural
- tumačit ćetefuture • future-i • plural
- tumačićetefuture • future-i • plural
- tumačit ćе̄future • future-i • plural • third-person
- bȕdēm tumačiofuture • future-ii • singular
- bȕdēš tumačiofuture • future-ii • singular
- bȕdē tumačiofuture • future-ii • singular • third-person
- bȕdēmo tumačilifuture • future-ii • plural
- bȕdēte tumačilifuture • future-ii • plural
- bȕdū tumačilifuture • future-ii • plural • third-person
- tumačio sampast • perfect • singular
- tumačio sipast • perfect • singular
- tumačio jepast • perfect • singular • third-person
- tumačili smopast • perfect • plural
- tumačili stepast • perfect • plural
- tumačili supast • perfect • plural • third-person
- bȉo sam tumačiopast • pluperfect • singular
- bȉo si tumačiopast • pluperfect • singular
- bȉo je tumačiopast • pluperfect • singular • third-person
- bíli smo tumačilipast • pluperfect • plural
- bíli ste tumačilipast • pluperfect • plural
- bíli su tumačilipast • pluperfect • plural • third-person
- tumačahimperfect • past • singular
- tumačašeimperfect • past • singular
- tumačašeimperfect • past • singular • third-person
- tumačasmoimperfect • past • plural
- tumačasteimperfect • past • plural
- tumačahuimperfect • past • plural • third-person
- tumačio bihconditional • conditional-i • singular
- tumačio biconditional • conditional-i • singular
- tumačio biconditional • conditional-i • singular • third-person
- tumačili bismoconditional • conditional-i • plural
- tumačili bisteconditional • conditional-i • plural
- tumačili biconditional • conditional-i • plural • third-person
- bȉo bih tumačioconditional • conditional-ii • singular
- bȉo bi tumačioconditional • conditional-ii • singular
- bȉo bi tumačioconditional • conditional-ii • singular • third-person
- bíli bismo tumačiliconditional • conditional-ii • plural
- bíli biste tumačiliconditional • conditional-ii • plural
- bíli bi tumačiliconditional • conditional-ii • plural • third-person
- -imperative • singular
- tumačiimperative • singular
- -imperative • singular • third-person
- tumačimoimperative • plural
- tumačiteimperative • plural
- -imperative • plural • third-person
Conjugation
Infinitive:tumačiti
| he/she/it | tumači |
| they | tumače |
he/she/it
tumači
they
tumače
Full conjugation of tumačiti →