mučiti
//mût͡ʃiti//
Serbo-Croatianverb
Definitions
- 1.to torture, torment
- 2.to worry, vex
- 3.to pester, bother, trouble
- 4.to toil, struggle, take pains, exert oneself
Forms
- mȕčiticanonical • imperfective
- му̏читиcyrillic
- mučitiinfinitive
- mȕčēnjenoun-from-verb
- mučimpresent • singular
- mučišpresent • singular
- mučipresent • singular • third-person
- mučimoplural • present
- mučiteplural • present
- mučeplural • present • third-person
- mučit ćufuture • future-i • singular
- mučićufuture • future-i • singular
- mučit ćešfuture • future-i • singular
- mučićešfuture • future-i • singular
- mučit ćefuture • future-i • singular • third-person
- mučićefuture • future-i • singular • third-person
- mučit ćemofuture • future-i • plural
- mučićemofuture • future-i • plural
- mučit ćetefuture • future-i • plural
- mučićetefuture • future-i • plural
- mučit ćе̄future • future-i • plural • third-person
- bȕdēm mučiofuture • future-ii • singular
- bȕdēš mučiofuture • future-ii • singular
- bȕdē mučiofuture • future-ii • singular • third-person
- bȕdēmo mučilifuture • future-ii • plural
- bȕdēte mučilifuture • future-ii • plural
- bȕdū mučilifuture • future-ii • plural • third-person
- mučio sampast • perfect • singular
- mučio sipast • perfect • singular
- mučio jepast • perfect • singular • third-person
- mučili smopast • perfect • plural
- mučili stepast • perfect • plural
- mučili supast • perfect • plural • third-person
- bȉo sam mučiopast • pluperfect • singular
- bȉo si mučiopast • pluperfect • singular
- bȉo je mučiopast • pluperfect • singular • third-person
- bíli smo mučilipast • pluperfect • plural
- bíli ste mučilipast • pluperfect • plural
- bíli su mučilipast • pluperfect • plural • third-person
- mučahimperfect • past • singular
- mučašeimperfect • past • singular
- mučašeimperfect • past • singular • third-person
- mučasmoimperfect • past • plural
- mučasteimperfect • past • plural
- mučahuimperfect • past • plural • third-person
- mučio bihconditional • conditional-i • singular
- mučio biconditional • conditional-i • singular
- mučio biconditional • conditional-i • singular • third-person
- mučili bismoconditional • conditional-i • plural
- mučili bisteconditional • conditional-i • plural
- mučili biconditional • conditional-i • plural • third-person
- bȉo bih mučioconditional • conditional-ii • singular
- bȉo bi mučioconditional • conditional-ii • singular
- bȉo bi mučioconditional • conditional-ii • singular • third-person
- bíli bismo mučiliconditional • conditional-ii • plural
- bíli biste mučiliconditional • conditional-ii • plural
- bíli bi mučiliconditional • conditional-ii • plural • third-person
- -imperative • singular
- mučiimperative • singular
- -imperative • singular • third-person
- mučimoimperative • plural
- mučiteimperative • plural
- -imperative • plural • third-person
Conjugation
Infinitive:mučiti
| he/she/it | muči |
| they | muče |
he/she/it
muči
they
muče