ispitati
//ispǐːtati//
Serbo-Croatianverb
Definitions
- 1.to interrogate, question
- 2.to examine, test
- 3.to investigate, probe, check, inquire into
Forms
- ispítaticanonical • perfective
- испи́татиcyrillic
- ispitatiinfinitive
- -noun-from-verb
- ispitampresent • singular
- ispitašpresent • singular
- ispitapresent • singular • third-person
- ispitamoplural • present
- ispitateplural • present
- ispitajuplural • present • third-person
- ispitat ćufuture • future-i • singular
- ispitaćufuture • future-i • singular
- ispitat ćešfuture • future-i • singular
- ispitaćešfuture • future-i • singular
- ispitat ćefuture • future-i • singular • third-person
- ispitaćefuture • future-i • singular • third-person
- ispitat ćemofuture • future-i • plural
- ispitaćemofuture • future-i • plural
- ispitat ćetefuture • future-i • plural
- ispitaćetefuture • future-i • plural
- ispitat ćе̄future • future-i • plural • third-person
- bȕdēm ispitaofuture • future-ii • singular
- bȕdēš ispitaofuture • future-ii • singular
- bȕdē ispitaofuture • future-ii • singular • third-person
- bȕdēmo ispitalifuture • future-ii • plural
- bȕdēte ispitalifuture • future-ii • plural
- bȕdū ispitalifuture • future-ii • plural • third-person
- ispitao sampast • perfect • singular
- ispitao sipast • perfect • singular
- ispitao jepast • perfect • singular • third-person
- ispitali smopast • perfect • plural
- ispitali stepast • perfect • plural
- ispitali supast • perfect • plural • third-person
- bȉo sam ispitaopast • pluperfect • singular
- bȉo si ispitaopast • pluperfect • singular
- bȉo je ispitaopast • pluperfect • singular • third-person
- bíli smo ispitalipast • pluperfect • plural
- bíli ste ispitalipast • pluperfect • plural
- bíli su ispitalipast • pluperfect • plural • third-person
- ispitahaorist • past • singular
- ispitaaorist • past • singular
- ispitaaorist • past • singular • third-person
- ispitasmoaorist • past • plural
- ispitasteaorist • past • plural
- ispitašeaorist • past • plural • third-person
- ispitao bihconditional • conditional-i • singular
- ispitao biconditional • conditional-i • singular
- ispitao biconditional • conditional-i • singular • third-person
- ispitali bismoconditional • conditional-i • plural
- ispitali bisteconditional • conditional-i • plural
- ispitali biconditional • conditional-i • plural • third-person
- bȉo bih ispitaoconditional • conditional-ii • singular
- bȉo bi ispitaoconditional • conditional-ii • singular
- bȉo bi ispitaoconditional • conditional-ii • singular • third-person
- bíli bismo ispitaliconditional • conditional-ii • plural
- bíli biste ispitaliconditional • conditional-ii • plural
- bíli bi ispitaliconditional • conditional-ii • plural • third-person
- -imperative • singular
- ispitajimperative • singular
- -imperative • singular • third-person
- ispitajmoimperative • plural
- ispitajteimperative • plural
- -imperative • plural • third-person
Conjugation
Infinitive:ispitati
| he/she/it | ispita |
| they | ispitaju |
he/she/it
ispita
they
ispitaju
Full conjugation of ispitati →