bratić
//brâtit͡ɕ//
Serbo-Croatiannoun
Definitions
- 1.first cousin (son of one's uncle or aunt)
- 2.cousin (distant male relative in general)
- 3.fraternal nephew
- 4.diminutive of brat
Forms
- brȁtićanimate • canonical • masculine
- бра̏тићcyrillic
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | bratić | bratići |
| Genitive | bratića | bratića |
| Dative | bratiću | bratićima |
| Accusative | bratića | bratiće |
| Vocative | bratiću | bratići |
| Locative | bratiću | bratićima |
| Instrumental | bratićem | bratićima |
Nominative
Singular
bratić
Plural
bratići
Genitive
Singular
bratića
Plural
bratića
Dative
Singular
bratiću
Plural
bratićima
Accusative
Singular
bratića
Plural
bratiće
Vocative
Singular
bratiću
Plural
bratići
Locative
Singular
bratiću
Plural
bratićima
Instrumental
Singular
bratićem
Plural
bratićima