оплемењивати
//oplemeɲǐːʋati//
Serbo-Croatianverb
Definitions
- 1.to ennoble
- 2.to refine, polish
- 3.to improve, cross, breed (animals, plants)
Forms
- оплемењи́ватиcanonical • imperfective
- oplemenjívatiromanization
- оплемењиватиinfinitive
- оплемењи́ва̄њеnoun-from-verb
- оплемењујемpresent • singular
- оплемењујешpresent • singular
- оплемењујеpresent • singular • third-person
- оплемењујемоplural • present
- оплемењујетеplural • present
- оплемењујуplural • present • third-person
- оплемењиват ћуfuture • future-i • singular
- оплемењиваћуfuture • future-i • singular
- оплемењиват ћешfuture • future-i • singular
- оплемењиваћешfuture • future-i • singular
- оплемењиват ћеfuture • future-i • singular • third-person
- оплемењиваћеfuture • future-i • singular • third-person
- оплемењиват ћемоfuture • future-i • plural
- оплемењиваћемоfuture • future-i • plural
- оплемењиват ћетеfuture • future-i • plural
- оплемењиваћетеfuture • future-i • plural
- оплемењиват ће̄future • future-i • plural • third-person
- оплемењиваћеfuture • future-i • plural • third-person
- бу̏де̄м оплемењиваоfuture • future-ii • singular
- бу̏де̄ш оплемењиваоfuture • future-ii • singular
- бу̏де̄ оплемењиваоfuture • future-ii • singular • third-person
- бу̏де̄мо оплемењивалиfuture • future-ii • plural
- бу̏де̄те оплемењивалиfuture • future-ii • plural
- бу̏дӯ оплемењивалиfuture • future-ii • plural • third-person
- оплемењивао самpast • perfect • singular
- оплемењивао сиpast • perfect • singular
- оплемењивао јеpast • perfect • singular • third-person
- оплемењивали смоpast • perfect • plural
- оплемењивали стеpast • perfect • plural
- оплемењивали суpast • perfect • plural • third-person
- би̏о сам оплемењиваоpast • pluperfect • singular
- би̏о си оплемењиваоpast • pluperfect • singular
- би̏о је оплемењиваоpast • pluperfect • singular • third-person
- би́ли смо оплемењивалиpast • pluperfect • plural
- би́ли сте оплемењивалиpast • pluperfect • plural
- би́ли су оплемењивалиpast • pluperfect • plural • third-person
- оплемењивахimperfect • past • singular
- оплемењивашеimperfect • past • singular
- оплемењивашеimperfect • past • singular • third-person
- оплемењивасмоimperfect • past • plural
- оплемењивастеimperfect • past • plural
- оплемењивахуimperfect • past • plural • third-person
- оплемењивао бихconditional • conditional-i • singular
- оплемењивао биconditional • conditional-i • singular
- оплемењивао биconditional • conditional-i • singular • third-person
- оплемењивали бисмоconditional • conditional-i • plural
- оплемењивали бистеconditional • conditional-i • plural
- оплемењивали биconditional • conditional-i • plural • third-person
- би̏о бих оплемењиваоconditional • conditional-ii • singular
- би̏о би оплемењиваоconditional • conditional-ii • singular
- би̏о би оплемењиваоconditional • conditional-ii • singular • third-person
- би́ли бисмо оплемењивалиconditional • conditional-ii • plural
- би́ли бисте оплемењивалиconditional • conditional-ii • plural
- би́ли би оплемењивалиconditional • conditional-ii • plural • third-person
- -imperative • singular
- оплемењујimperative • singular
- -imperative • singular • third-person
- оплемењујмоimperative • plural
- оплемењујтеimperative • plural
- -imperative • plural • third-person
Conjugation
Infinitive:оплемењивати
| he/she/it | оплемењује |
| they | оплемењују |
he/she/it
оплемењује
they
оплемењују
Full conjugation of оплемењивати →