обезглављивати
//obezɡlaʋʎǐːʋati//
Serbo-Croatianverb
Definitions
- 1.to decapitate
- 2.to deprive of a leader
- 3.to lose one's head
Forms
- обезглављи́ватиcanonical • imperfective
- obezglavljívatiromanization
- обезглављиватиinfinitive
- обезглављи́ва̄њеnoun-from-verb
- обезглављујемpresent • singular
- обезглављујешpresent • singular
- обезглављујеpresent • singular • third-person
- обезглављујемоplural • present
- обезглављујетеplural • present
- обезглављујуplural • present • third-person
- обезглављиват ћуfuture • future-i • singular
- обезглављиваћуfuture • future-i • singular
- обезглављиват ћешfuture • future-i • singular
- обезглављиваћешfuture • future-i • singular
- обезглављиват ћеfuture • future-i • singular • third-person
- обезглављиваћеfuture • future-i • singular • third-person
- обезглављиват ћемоfuture • future-i • plural
- обезглављиваћемоfuture • future-i • plural
- обезглављиват ћетеfuture • future-i • plural
- обезглављиваћетеfuture • future-i • plural
- обезглављиват ће̄future • future-i • plural • third-person
- обезглављиваћеfuture • future-i • plural • third-person
- бу̏де̄м обезглављиваоfuture • future-ii • singular
- бу̏де̄ш обезглављиваоfuture • future-ii • singular
- бу̏де̄ обезглављиваоfuture • future-ii • singular • third-person
- бу̏де̄мо обезглављивалиfuture • future-ii • plural
- бу̏де̄те обезглављивалиfuture • future-ii • plural
- бу̏дӯ обезглављивалиfuture • future-ii • plural • third-person
- обезглављивао самpast • perfect • singular
- обезглављивао сиpast • perfect • singular
- обезглављивао јеpast • perfect • singular • third-person
- обезглављивали смоpast • perfect • plural
- обезглављивали стеpast • perfect • plural
- обезглављивали суpast • perfect • plural • third-person
- би̏о сам обезглављиваоpast • pluperfect • singular
- би̏о си обезглављиваоpast • pluperfect • singular
- би̏о је обезглављиваоpast • pluperfect • singular • third-person
- би́ли смо обезглављивалиpast • pluperfect • plural
- би́ли сте обезглављивалиpast • pluperfect • plural
- би́ли су обезглављивалиpast • pluperfect • plural • third-person
- обезглављивахimperfect • past • singular
- обезглављивашеimperfect • past • singular
- обезглављивашеimperfect • past • singular • third-person
- обезглављивасмоimperfect • past • plural
- обезглављивастеimperfect • past • plural
- обезглављивахуimperfect • past • plural • third-person
- обезглављивао бихconditional • conditional-i • singular
- обезглављивао биconditional • conditional-i • singular
- обезглављивао биconditional • conditional-i • singular • third-person
- обезглављивали бисмоconditional • conditional-i • plural
- обезглављивали бистеconditional • conditional-i • plural
- обезглављивали биconditional • conditional-i • plural • third-person
- би̏о бих обезглављиваоconditional • conditional-ii • singular
- би̏о би обезглављиваоconditional • conditional-ii • singular
- би̏о би обезглављиваоconditional • conditional-ii • singular • third-person
- би́ли бисмо обезглављивалиconditional • conditional-ii • plural
- би́ли бисте обезглављивалиconditional • conditional-ii • plural
- би́ли би обезглављивалиconditional • conditional-ii • plural • third-person
- -imperative • singular
- обезглављујimperative • singular
- -imperative • singular • third-person
- обезглављујмоimperative • plural
- обезглављујтеimperative • plural
- -imperative • plural • third-person
Conjugation
Infinitive:обезглављивати
| he/she/it | обезглављује |
| they | обезглављују |
he/she/it
обезглављује
they
обезглављују
Full conjugation of обезглављивати →