облегать
/[ɐblʲɪˈɡatʲ]/
Russianverb
Definitions
- 1.to cover
- 2.to fit tightly, to cling (to)
Forms
- облега́тьcanonical • imperfective
- oblegátʹromanization
- обле́чьperfective
- 1a imperfective transitiveclass
- облега́тьimperfective • infinitive
- облега́ющийactive • participle • present
- облега́вшийactive • participle • past
- облега́емыйparticiple • passive • present
- -participle • passive • past
- облега́яadverbial • participle • present
- облега́вadverbial • participle • past
- облега́вшиadverbial • participle • past
- облега́юfirst-person • present • singular
- бу́ду облега́тьfirst-person • future • singular
- облега́ешьpresent • second-person • singular
- бу́дешь облега́тьfuture • second-person • singular
- облега́етpresent • singular • third-person
- бу́дет облега́тьfuture • singular • third-person
- облега́емfirst-person • plural • present
- бу́дем облега́тьfirst-person • future • plural
- облега́етеplural • present • second-person
- бу́дете облега́тьfuture • plural • second-person
- облега́ютplural • present • third-person
- бу́дут облега́тьfuture • plural • third-person
- облега́йimperative • second-person • singular
- облега́йтеimperative • plural • second-person
- облега́лmasculine • past • singular
- облега́лиmasculine • past • plural
- облега́лаfeminine • past • singular
- облега́лиfeminine • past • plural
- облега́лоneuter • past • singular
- облега́лиneuter • past • plural
Conjugation
Infinitive:облега́ть
| I | облега́ю |
| you (sg) | облега́ешь |
| he/she/it | облега́ет |
| we | облега́ем |
| you (pl) | облега́ете |
| they | облега́ют |
I
облега́ю
you (sg)
облега́ешь
he/she/it
облега́ет
we
облега́ем
you (pl)
облега́ете
they
облега́ют
Other Forms
present active:облега́ющий, облега́я
past active:облега́вший, облега́в, облега́вши
present passive:облега́емый
past passive:-