вырубить
/[ˈvɨrʊbʲɪtʲ]/
Russianverb
Definitions
- 1.to cut down, to fell
- 2.to cut out
- 3.to make
- 4.to cut, to hew
- 5.to turn off, to switch off, to cut off
- 6.to knock out
Forms
- вы́рубитьcanonical • perfective
- výrubitʹromanization
- выруба́тьimperfective
- 4a perfective transitiveclass
- вы́рубитьinfinitive • perfective
- -active • participle • present
- вы́рубившийactive • participle • past
- -participle • passive • present
- вы́рубленныйparticiple • passive • past
- -adverbial • participle • present
- вы́рубивadverbial • participle • past
- вы́рубившиadverbial • participle • past
- -first-person • present • singular
- вы́рублюfirst-person • future • singular
- -present • second-person • singular
- вы́рубишьfuture • second-person • singular
- -present • singular • third-person
- вы́рубитfuture • singular • third-person
- -first-person • plural • present
- вы́рубимfirst-person • future • plural
- -plural • present • second-person
- вы́рубитеfuture • plural • second-person
- -plural • present • third-person
- вы́рубятfuture • plural • third-person
- вы́рубиimperative • second-person • singular
- вы́рубитеimperative • plural • second-person
- вы́рубилmasculine • past • singular
- вы́рубилиmasculine • past • plural
- вы́рубилаfeminine • past • singular
- вы́рубилиfeminine • past • plural
- вы́рубилоneuter • past • singular
- вы́рубилиneuter • past • plural
Conjugation
Infinitive:вы́рубить
| I | - |
| you (sg) | - |
| he/she/it | - |
| we | - |
| you (pl) | - |
| they | - |
I
-
you (sg)
-
he/she/it
-
we
-
you (pl)
-
they
-
Other Forms
present active:-, -
past active:вы́рубивший, вы́рубив, вы́рубивши
present passive:-
past passive:вы́рубленный
Full conjugation of вырубить →