выкопать
/[ˈvɨkəpətʲ]/
Russianverb
Definitions
- 1.to dig (a hole or depression)
- 2.to dig up, to unearth
- 3.to dig up, to find
Forms
- вы́копатьcanonical • perfective
- výkopatʹromanization
- выка́пыватьimperfective
- 1a perfective transitiveclass
- вы́копатьinfinitive • perfective
- -active • participle • present
- вы́копавшийactive • participle • past
- -participle • passive • present
- вы́копанныйparticiple • passive • past
- -adverbial • participle • present
- вы́копавadverbial • participle • past
- вы́копавшиadverbial • participle • past
- -first-person • present • singular
- вы́копаюfirst-person • future • singular
- -present • second-person • singular
- вы́копаешьfuture • second-person • singular
- -present • singular • third-person
- вы́копаетfuture • singular • third-person
- -first-person • plural • present
- вы́копаемfirst-person • future • plural
- -plural • present • second-person
- вы́копаетеfuture • plural • second-person
- -plural • present • third-person
- вы́копаютfuture • plural • third-person
- вы́копайimperative • second-person • singular
- вы́копайтеimperative • plural • second-person
- вы́копалmasculine • past • singular
- вы́копалиmasculine • past • plural
- вы́копалаfeminine • past • singular
- вы́копалиfeminine • past • plural
- вы́копалоneuter • past • singular
- вы́копалиneuter • past • plural
Conjugation
Infinitive:вы́копать
| I | - |
| you (sg) | - |
| he/she/it | - |
| we | - |
| you (pl) | - |
| they | - |
I
-
you (sg)
-
he/she/it
-
we
-
you (pl)
-
they
-
Other Forms
present active:-, -
past active:вы́копавший, вы́копав, вы́копавши
present passive:-
past passive:вы́копанный
Full conjugation of выкопать →