prawdziwy
//pravˈd͡ʑi.vɘ/ | /prɒvˈd͡ʑi.vɨ//
Polishadj
Definitions
- 1.true (conforming to the actual state of reality or fact; factually correct)
- 2.true, real (genuine; legitimate; not falsified)
- 3.true, real (having traits typical of something)
- 4.true to one's word (keeping one's word, faithful, truthful)
- 5.righteous; noble; honest
Forms
- prawdziwszycomparative
- bardziej prawdziwycomparative
- najprawdziwszysuperlative
- najbardziej prawdziwysuperlative
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Genitive | prawdziwego, prawdziwej | prawdziwych |
| Dative | prawdziwemu, prawdziwej | prawdziwym |
| Accusative | prawdziwego, prawdziwy, prawdziwą, prawdziwe | prawdziwych |
| Instrumental | prawdziwym, prawdziwą | prawdziwymi |
| Locative | prawdziwym, prawdziwej | prawdziwych |
Genitive
Singular
prawdziwego, prawdziwej
Plural
prawdziwych
Dative
Singular
prawdziwemu, prawdziwej
Plural
prawdziwym
Accusative
Singular
prawdziwego, prawdziwy, prawdziwą, prawdziwe
Plural
prawdziwych
Instrumental
Singular
prawdziwym, prawdziwą
Plural
prawdziwymi
Locative
Singular
prawdziwym, prawdziwej
Plural
prawdziwych