obręcz
//ˈɔb.rɛnt͡ʂ//
Polishnoun
Definitions
- 1.hoop (circular band)
- 2.hoop (apparatus)
- 3.rim
- 4.wheelrim, rim (outer part of a wheel)
- 5.girdle
- 6.cingulum (nerve tract in the brain)
- 7.cingulum (dental convexity)
Forms
- ôbręczalternative
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | obręcz | obręcze |
| Genitive | obręczy | obręczy |
| Dative | obręczy | obręczom |
| Accusative | obręcz | obręcze |
| Instrumental | obręczą | obręczami |
| Locative | obręczy | obręczach |
| Vocative | obręczy | obręcze |
Nominative
Singular
obręcz
Plural
obręcze
Genitive
Singular
obręczy
Plural
obręczy
Dative
Singular
obręczy
Plural
obręczom
Accusative
Singular
obręcz
Plural
obręcze
Instrumental
Singular
obręczą
Plural
obręczami
Locative
Singular
obręczy
Plural
obręczach
Vocative
Singular
obręczy
Plural
obręcze