kantor
//ˈkan.tɔr//
Polishnoun
Definitions
- 1.cantor (singer, especially someone who takes a special role of singing or song leading at a ceremony)
- 2.cantor (choir conductor and organist)
- 3.cantor, hazzan (prayer leader in a Jewish service)
Forms
- kantorkafeminine
- kantorskiadjective
- kantoralnyadjective
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | kantor | kantorzy, kantorowie |
| Genitive | kantora | kantorów |
| Dative | kantorowi | kantorom |
| Accusative | kantora | kantorów |
| Instrumental | kantorem | kantorami |
| Locative | kantorze | kantorach |
| Vocative | kantorze | kantorzy, kantorowie |
Nominative
Singular
kantor
Plural
kantorzy, kantorowie
Genitive
Singular
kantora
Plural
kantorów
Dative
Singular
kantorowi
Plural
kantorom
Accusative
Singular
kantora
Plural
kantorów
Instrumental
Singular
kantorem
Plural
kantorami
Locative
Singular
kantorze
Plural
kantorach
Vocative
Singular
kantorze
Plural
kantorzy, kantorowie