накинутисяUkrainian conjugation
“to pounce (on), to descend upon, to fall upon, to set upon, to go for (to attack)”/[nɐˈkɪnʊtesʲɐ]/perfective
Aspect partner: накида́тися
future
| 1st person singular | наки́нуся, наки́нусь |
|---|---|
| 2nd person singular | наки́нешся |
| 3rd person singular | наки́неться |
| 1st person plural | наки́немся, наки́немося, наки́немось |
| 2nd person plural | наки́нетеся, наки́нетесь |
| 3rd person plural | наки́нуться |
past
| masculine singular | наки́нувся, наки́нувсь |
|---|---|
| feminine singular | наки́нулася, наки́нулась |
| neuter singular | наки́нулося, наки́нулось |
| plural | наки́нулися, наки́нулись |
imperative
| 2nd person singular | наки́нься |
|---|---|
| 1st person plural | наки́ньмося, наки́ньмось |
| 2nd person plural | наки́ньтеся, наки́ньтесь |
Other forms
- наки́нутисяcanonical · perfective
- nakýnutysjaromanization
- накида́тисяimperfective
- 3aclass
- наки́нутисяinfinitive · perfective
- наки́нутисьinfinitive · perfective
- наки́нутьсяinfinitive · perfective
- наки́нувшисьadverbial · past · perfective