мигнутиUkrainian conjugation
“to flicker, to glimmer, to shimmer, to twinkle (to burn or shine unsteadily, or with a wavering light)”/[meɦˈnute]/perfective
Aspect partner: мига́ти
present
| 1st person singular | мигну́ |
|---|---|
| 2nd person singular | мигне́ш |
| 3rd person singular | мигне́ |
| 1st person plural | мигне́м, мигнемо́ |
| 2nd person plural | мигнете́ |
| 3rd person plural | мигну́ть |
future
| 1st person singular | бу́ду мигну́ти, бу́ду мигну́ть, мигну́тиму |
|---|---|
| 2nd person singular | бу́деш мигну́ти, бу́деш мигну́ть, мигну́тимеш |
| 3rd person singular | бу́де мигну́ти, бу́де мигну́ть, мигну́тиме |
| 1st person plural | бу́демо мигну́ти, бу́демо мигну́ть, мигну́тимемо, мигну́тимем |
| 2nd person plural | бу́дете мигну́ти, бу́дете мигну́ть, мигну́тимете |
| 3rd person plural | бу́дуть мигну́ти, бу́дуть мигну́ть, мигну́тимуть |
past
| masculine singular | мигну́в |
|---|---|
| feminine singular | мигну́ла |
| neuter singular | мигну́ло |
| plural | мигну́ли |
imperative
| 2nd person singular | мигни́ |
|---|---|
| 1st person plural | мигні́м, мигні́мо |
| 2nd person plural | мигні́ть |
Other forms
- мигну́тиcanonical · perfective
- myhnútyromanization
- мига́тиimperfective
- 3bclass
- мигну́тиimperfective · infinitive
- мигну́тьimperfective · infinitive
- мигнучи́adverbial · imperfective · present
- мигну́вшиadverbial · imperfective · past