кидатисяUkrainian conjugation

to rush, to dash (to move forward rapidly)/[ˈkɪdɐtesʲɐ]/imperfective

Aspect partner: ки́нутися

present

1st person singularки́даюся, ки́даюсь
2nd person singularки́даєшся
3rd person singularки́дається
1st person pluralки́даємся, ки́даємося, ки́даємось
2nd person pluralки́даєтеся, ки́даєтесь
3rd person pluralки́даються

future

1st person singularбу́ду ки́датися, бу́ду ки́датись, бу́ду ки́даться, ки́датимусь, ки́датимуся
2nd person singularбу́деш ки́датися, бу́деш ки́датись, бу́деш ки́даться, ки́датимешся
3rd person singularбу́де ки́датися, бу́де ки́датись, бу́де ки́даться, ки́датиметься
1st person pluralбу́демо ки́датися, бу́демо ки́датись, бу́демо ки́даться, ки́датимемось, ки́датимемося, ки́датимемся
2nd person pluralбу́дете ки́датися, бу́дете ки́датись, бу́дете ки́даться, ки́датиметесь, ки́датиметеся
3rd person pluralбу́дуть ки́датися, бу́дуть ки́датись, бу́дуть ки́даться, ки́датимуться

past

masculine singularки́дався, ки́давсь
feminine singularки́далася, ки́далась
neuter singularки́далося, ки́далось
pluralки́далися, ки́дались

imperative

2nd person singularки́дайся, ки́дайсь
1st person pluralки́даймося, ки́даймось
2nd person pluralки́дайтеся, ки́дайтесь

Other forms

  • ки́датисяcanonical · imperfective
  • kýdatysjaromanization
  • ки́нутисяperfective
  • 1aclass
  • ки́датисяimperfective · infinitive
  • ки́датисьimperfective · infinitive
  • ки́датьсяimperfective · infinitive
  • ки́даючисьadverbial · imperfective · present
  • ки́давшисьadverbial · imperfective · past