відставатиUkrainian conjugation
“to fall away (become detached)”/[ʋʲid͡zstɐˈʋate]/imperfective
Aspect partner: відста́ти
present
| 1st person singular | відстаю́ |
|---|---|
| 2nd person singular | відстає́ш |
| 3rd person singular | відстає́ |
| 1st person plural | відстає́м, відстаємо́ |
| 2nd person plural | відстаєте́ |
| 3rd person plural | відстаю́ть |
future
| 1st person singular | бу́ду відстава́ти, бу́ду відстава́ть, відстава́тиму |
|---|---|
| 2nd person singular | відстава́тимеш, бу́деш відстава́ти, бу́деш відстава́ть |
| 3rd person singular | бу́де відстава́ти, бу́де відстава́ть, відстава́тиме |
| 1st person plural | бу́демо відстава́ти, бу́демо відстава́ть, відстава́тимемо, відстава́тимем |
| 2nd person plural | бу́дете відстава́ти, бу́дете відстава́ть, відстава́тимете |
| 3rd person plural | бу́дуть відстава́ти, бу́дуть відстава́ть, відстава́тимуть |
past
| masculine singular | відстава́в |
|---|---|
| feminine singular | відстава́ла |
| neuter singular | відстава́ло |
| plural | відстава́ли |
imperative
| 2nd person singular | відстава́й |
|---|---|
| 1st person plural | відстава́ймо |
| 2nd person plural | відстава́йте |
Other forms
- відстава́тиcanonical · imperfective
- vidstavátyromanization
- відста́тиperfective
- 13bclass
- відстава́тиimperfective · infinitive
- відстава́тьimperfective · infinitive
- відстаючи́adverbial · imperfective · present
- відстава́вшиadverbial · imperfective · past