відзначитиUkrainian conjugation
“to mark (make recognizable by a mark; indicate in writing or by other symbols)”/[ʋʲid͡zˈnat͡ʃete] | [ʋʲid͡znɐˈt͡ʃɪte]/perfective
Aspect partner: відзнача́ти
future
| 1st person singular | відзна́чу, відзначу́ |
|---|---|
| 2nd person singular | відзна́чиш, відзначи́ш |
| 3rd person singular | відзна́чить, відзначи́ть |
| 1st person plural | відзна́чим, відзна́чимо, відзначи́м, відзначимо́ |
| 2nd person plural | відзна́чите, відзначите́ |
| 3rd person plural | відзна́чать, відзнача́ть |
past
| masculine singular | відзна́чив, відзначи́в |
|---|---|
| feminine singular | відзна́чила, відзначи́ла |
| neuter singular | відзна́чило, відзначи́ло |
| plural | відзна́чили, відзначи́ли |
imperative
| 2nd person singular | відзна́ч, відзначи́ |
|---|---|
| 1st person plural | відзна́чмо, відзначі́м, відзначі́мо |
| 2nd person plural | відзна́чте, відзначі́ть |
Other forms
- відзна́читиcanonical
- відзначи́тиcanonical · perfective
- vidznáčytyromanization
- vidznačýtyromanization
- відзнача́тиimperfective
- відзна́чуватиimperfective · rare
- 4a // 4bclass
- відзна́читиinfinitive · perfective
- відзна́читьinfinitive · perfective
- відзначи́тиinfinitive · perfective
- відзначи́тьinfinitive · perfective
- відзна́ченийpassive · past · perfective
- impersonal: відзна́ченоpassive · past · perfective
- відзна́чившиadverbial · past · perfective
- відзначи́вшиadverbial · past · perfective