кинутьRussian conjugation
“to throw, to cast, to fling”/[ˈkʲinʊtʲ]/perfective
Aspect partner: кида́ть
future
| 1st person singular | ки́ну |
|---|---|
| 2nd person singular | ки́нешь |
| 3rd person singular | ки́нет |
| 1st person plural | ки́нем |
| 2nd person plural | ки́нете |
| 3rd person plural | ки́нут |
past
| masculine singular | ки́нул |
|---|---|
| feminine singular | ки́нула |
| neuter singular | ки́нуло |
| plural | ки́нули |
imperative
| 2nd person singular | ки́нь |
|---|---|
| 2nd person plural | ки́ньте |
Other forms
- ки́нутьcanonical · perfective
- kínutʹromanization
- кида́тьimperfective
- 3a perfective transitiveclass
- ки́нутьinfinitive · perfective
- ки́нувшийactive · participle · past
- ки́нутыйparticiple · passive · past
- ки́нувadverbial · participle · past
- ки́нувшиadverbial · participle · past