zabraćPolish conjugation
“to take (grabbing with one's hands, to place somewhere)”//ˈza.brat͡ɕ//
Aspect partner: zabierać
future
| 3rd person singular | zabierze |
|---|---|
| 3rd person plural | zabiorą |
past
| 3rd person singular | zabrał, zabrała, zabrało |
|---|---|
| 3rd person plural | zabrali, zabrały |
| masculine singular | zabrałem, -(e)m zabrał, zabrałeś, -(e)ś zabrał |
| feminine singular | zabrałam, -(e)m zabrała, zabrałaś, -(e)ś zabrała |
| neuter singular | zabrałom, -(e)m zabrało, zabrałoś, -(e)ś zabrało |
| plural | zabraliśmy, -(e)śmy zabrali, zabrałyśmy, -(e)śmy zabrały, zabraliście, -(e)ście zabrali, zabrałyście, -(e)ście zabrały |
imperative
| 3rd person singular | niech zabierze |
|---|---|
| 3rd person plural | niech zabiorą |
conditional
| 3rd person singular | zabrałby, by zabrał, zabrałaby, by zabrała, zabrałoby, by zabrało |
|---|---|
| 3rd person plural | zabraliby, by zabrali, zabrałyby, by zabrały |
| masculine singular | zabrałbym, bym zabrał, zabrałbyś, byś zabrał |
| feminine singular | zabrałabym, bym zabrała, zabrałabyś, byś zabrała |
| neuter singular | zabrałobym, bym zabrało, zabrałobyś, byś zabrało |
| plural | zabralibyśmy, byśmy zabrali, zabrałybyśmy, byśmy zabrały, zabralibyście, byście zabrali, zabrałybyście, byście zabrały |
Other forms
- zabieraćimperfective
- zabraćinfinitive
- zabioręfuture · singular
- zabierzemyfuture · plural
- zabierzeszfuture · singular
- zabierzeciefuture · plural
- zabierze sięfuture · impersonal
- zabranoimpersonal · past
- zabrano byconditional · impersonal
- niech zabioręimperative · singular
- zabierzmyimperative · plural
- zabierzimperative · singular
- zabierzcieimperative · plural
- zabranyadjectival · masculine · participle · passive · singular
- zabranaadjectival · feminine · participle · passive · singular
- zabraneadjectival · neuter · participle · passive · singular