rzucićPolish conjugation

“to throw; to pitch, to toss, to cast (to release (an object) with some force from one's hands, an apparatus, etc. so that it moves rapidly through the air)”//ˈʐu.t͡ɕit͡ɕ/ | /ˈr̝u.t͡ɕit͡ɕ/ | /ˈʐu.t͡ɕit͡ɕ//

Aspect partner: rzucać

future

3rd person singular	rzuci
3rd person plural	rzucą

past

3rd person singular	rzucił, rzuciła, rzuciło
3rd person plural	rzucili, rzuciły
masculine singular	rzuciłem, -(e)m rzucił, rzuciłeś, -(e)ś rzucił
feminine singular	rzuciłam, -(e)m rzuciła, rzuciłaś, -(e)ś rzuciła
neuter singular	rzuciłom, -(e)m rzuciło, rzuciłoś, -(e)ś rzuciło
plural	rzuciliśmy, -(e)śmy rzucili, rzuciłyśmy, -(e)śmy rzuciły, rzuciliście, -(e)ście rzucili, rzuciłyście, -(e)ście rzuciły

imperative

3rd person singular	niech rzuci
3rd person plural	niech rzucą

conditional

3rd person singular	rzuciłby, by rzucił, rzuciłaby, by rzuciła, rzuciłoby, by rzuciło
3rd person plural	rzuciliby, by rzucili, rzuciłyby, by rzuciły
masculine singular	rzuciłbym, bym rzucił, rzuciłbyś, byś rzucił
feminine singular	rzuciłabyś, byś rzuciła, rzuciłabym, bym rzuciła
neuter singular	rzuciłobyś, byś rzuciło, rzuciłobym, bym rzuciło
plural	rzucilibyście, byście rzucili, rzuciłybyście, byście rzuciły, rzucilibyśmy, byśmy rzucili, rzuciłybyśmy, byśmy rzuciły

Other forms

rzucono byconditional · impersonal
niech rzucęimperative · singular
rzućmyimperative · plural
rzućimperative · singular
rzućcieimperative · plural
rzuconyadjectival · masculine · participle · passive · singular
rzuconaadjectival · feminine · participle · passive · singular
rzuconeadjectival · neuter · participle · passive · singular
rzuceniadjectival · participle · passive · plural · virile
rzuconeadjectival · nonvirile · participle · passive · plural
rzuciwszyadverbial · anterior · participle
rzucenienoun-from-verb
rzucaćimperfective
rzucićinfinitive
rzucęfuture · singular
rzucimyfuture · plural