odrzucićPolish conjugation

to reject//ɔdˈʐu.t͡ɕit͡ɕ//

Aspect partner: odrzucać

future

3rd person singularodrzuci
3rd person pluralodrzucą

past

3rd person singularodrzucił, odrzuciła, odrzuciło
3rd person pluralodrzucili, odrzuciły
masculine singularodrzuciłem, -(e)m odrzucił, odrzuciłeś, -(e)ś odrzucił
feminine singularodrzuciłam, -(e)m odrzuciła, odrzuciłaś, -(e)ś odrzuciła
neuter singularodrzuciłom, -(e)m odrzuciło, odrzuciłoś, -(e)ś odrzuciło
pluralodrzuciliśmy, -(e)śmy odrzucili, odrzuciłyśmy, -(e)śmy odrzuciły, odrzuciliście, -(e)ście odrzucili, odrzuciłyście, -(e)ście odrzuciły

imperative

3rd person singularniech odrzuci
3rd person pluralniech odrzucą

conditional

3rd person singularodrzuciłby, by odrzucił, odrzuciłaby, by odrzuciła, odrzuciłoby, by odrzuciło
3rd person pluralodrzuciliby, by odrzucili, odrzuciłyby, by odrzuciły
masculine singularodrzuciłbym, bym odrzucił, odrzuciłbyś, byś odrzucił
feminine singularodrzuciłabym, bym odrzuciła, odrzuciłabyś, byś odrzuciła
neuter singularodrzuciłobym, bym odrzuciło, odrzuciłobyś, byś odrzuciło
pluralodrzucilibyśmy, byśmy odrzucili, odrzuciłybyśmy, byśmy odrzuciły, odrzucilibyście, byście odrzucili, odrzuciłybyście, byście odrzuciły

Other forms

  • odrzucaćimperfective
  • odrzucićinfinitive
  • odrzucęfuture · singular
  • odrzucimyfuture · plural
  • odrzuciszfuture · singular
  • odrzuciciefuture · plural
  • odrzuci sięfuture · impersonal
  • odrzuconoimpersonal · past
  • odrzucono byconditional · impersonal
  • niech odrzucęimperative · singular
  • odrzućmyimperative · plural
  • odrzućimperative · singular
  • odrzućcieimperative · plural
  • odrzuciwszyadverbial · anterior · participle
  • odrzucenienoun-from-verb