namówićPolish conjugation

to talk into; to persuade, to convince [with na (+ accusative)], [with do (+ genitive)],//naˈmu.vit͡ɕ/ | /naˈmo.vit͡ɕ//

Aspect partner: namawiać

future

3rd person singularnamówi
3rd person pluralnamówią

past

3rd person singularnamówił, namówiła, namówiło
3rd person pluralnamówili, namówiły
masculine singularnamówiłem, -(e)m namówił, namówiłeś, -(e)ś namówił
feminine singularnamówiłam, -(e)m namówiła, namówiłaś, -(e)ś namówiła
neuter singularnamówiłom, -(e)m namówiło, namówiłoś, -(e)ś namówiło
pluralnamówiliśmy, -(e)śmy namówili, namówiłyśmy, -(e)śmy namówiły, namówiliście, -(e)ście namówili, namówiłyście, -(e)ście namówiły

imperative

3rd person singularniech namówi
3rd person pluralniech namówią

conditional

3rd person singularnamówiłby, by namówił, namówiłaby, by namówiła, namówiłoby, by namówiło
3rd person pluralnamówiliby, by namówili, namówiłyby, by namówiły
masculine singularnamówiłbym, bym namówił, namówiłbyś, byś namówił
feminine singularnamówiłabym, bym namówiła, namówiłabyś, byś namówiła
neuter singularnamówiłobym, bym namówiło, namówiłobyś, byś namówiło
pluralnamówilibyśmy, byśmy namówili, namówiłybyśmy, byśmy namówiły, namówilibyście, byście namówili, namówiłybyście, byście namówiły

Other forms

  • namawiaćimperfective
  • namówićinfinitive
  • namówięfuture · singular
  • namówimyfuture · plural
  • namówiszfuture · singular
  • namówiciefuture · plural
  • namówi sięfuture · impersonal
  • namówionoimpersonal · past
  • namówiono byconditional · impersonal
  • niech namówięimperative · singular
  • namówmyimperative · plural
  • namówimperative · singular
  • namówcieimperative · plural
  • namówionyadjectival · masculine · participle · passive · singular
  • namówionaadjectival · feminine · participle · passive · singular
  • namówioneadjectival · neuter · participle · passive · singular