zaniknout
/[ˈzaɲɪknou̯t]/
Czechverb
Definitions
- 1.to perish (to cease to exist)
- 2.to expire (right, membership etc)
- 3.to close down (to stop trading as a business)
Forms
- zanikatimperfective
- zaniknoutinfinitive
- zaniknoutiinfinitive
- -noun-from-verb
- zaniknufirst-person • indicative • singular
- zaniknemefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- zanikněmefirst-person • imperative • plural
- zaniknešindicative • second-person • singular
- zanikneteindicative • plural • second-person
- zanikniimperative • second-person • singular
- zanikněteimperative • plural • second-person
- zanikneindicative • singular • third-person
- zaniknouindicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- -masculine • present • singular
- zaniknuvmasculine • past • singular
- -feminine • neuter • present • singular
- zaniknuvšifeminine • neuter • past • singular
- -plural • present
- zaniknuvšepast • plural
- The verb zaniknout does not have present tense and the present forms are used to express future only.
Conjugation
Infinitive:zaniknout, zaniknouti
| I | zaniknu |
| we | zanikneme |
| you (sg) | zanikneš |
| you (pl) | zaniknete |
| he/she/it | zanikne |
| they | zaniknou |
I
zaniknu
we
zanikneme
you (sg)
zanikneš
you (pl)
zaniknete
he/she/it
zanikne
they
zaniknou
Full conjugation of zaniknout →