zamířit
/[ˈzamiːr̝ɪt]/
Czechverb
Definitions
- 1.to aim, level, direct
- 2.to sight, direct
- 3.to make for
- 4.to head for
Forms
- mířitimperfective
- zamířitinfinitive
- zamířitiinfinitive
- zamířenínoun-from-verb
- zamířímfirst-person • indicative • singular
- zamířímefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- zamiřmefirst-person • imperative • plural
- zamíříšindicative • second-person • singular
- zamíříteindicative • plural • second-person
- zamiřimperative • second-person • singular
- zamiřteimperative • plural • second-person
- zamíříindicative • singular • third-person
- zamíříindicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- -masculine • present • singular
- zamířivmasculine • past • singular
- -feminine • neuter • present • singular
- zamířivšifeminine • neuter • past • singular
- -plural • present
- zamířivšepast • plural
- The verb zamířit does not have present tense and the present forms are used to express future only.
Conjugation
Infinitive:zamířit, zamířiti
| I | zamířím |
| we | zamíříme |
| you (sg) | zamíříš |
| you (pl) | zamíříte |
| he/she/it | zamíří |
| they | zamíří |
I
zamířím
we
zamíříme
you (sg)
zamíříš
you (pl)
zamíříte
he/she/it
zamíří
they
zamíří