rozpuštění
/[ˈrospuʃcɛɲiː]/
Czechnoun
Definitions
- 1.verbal noun of rozpustit
- 2.dissolution
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | rozpuštění | rozpuštění |
| Genitive | rozpuštění | rozpuštění |
| Dative | rozpuštění | rozpuštěním |
| Accusative | rozpuštění | rozpuštění |
| Vocative | rozpuštění | rozpuštění |
| Locative | rozpuštění | rozpuštěních |
| Instrumental | rozpuštěním | rozpuštěními |
Nominative
Singular
rozpuštění
Plural
rozpuštění
Genitive
Singular
rozpuštění
Plural
rozpuštění
Dative
Singular
rozpuštění
Plural
rozpuštěním
Accusative
Singular
rozpuštění
Plural
rozpuštění
Vocative
Singular
rozpuštění
Plural
rozpuštění
Locative
Singular
rozpuštění
Plural
rozpuštěních
Instrumental
Singular
rozpuštěním
Plural
rozpuštěními