označit
/[ˈoznat͡ʃɪt]/
Czechverb
Definitions
- 1.to mark, label, tag
- 2.to mark, highlight
- 3.to brand, classify
Forms
- označovatimperfective
- označitinfinitive
- označitiinfinitive
- označenínoun-from-verb
- označímfirst-person • indicative • singular
- označímefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- označmefirst-person • imperative • plural
- označíšindicative • second-person • singular
- označíteindicative • plural • second-person
- označimperative • second-person • singular
- označteimperative • plural • second-person
- označíindicative • singular • third-person
- označíindicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- -masculine • present • singular
- označivmasculine • past • singular
- -feminine • neuter • present • singular
- označivšifeminine • neuter • past • singular
- -plural • present
- označivšepast • plural
- The verb označit does not have present tense and the present forms are used to express future only.
Conjugation
Infinitive:označit, označiti
| I | označím |
| we | označíme |
| you (sg) | označíš |
| you (pl) | označíte |
| he/she/it | označí |
| they | označí |
I
označím
we
označíme
you (sg)
označíš
you (pl)
označíte
he/she/it
označí
they
označí