odcházet
/[ˈotxaːzɛt]/
Czechverb
Definitions
- 1.to go away
- 2.to be failing
- 3.to be dying
Forms
- odejítperfective
- odcházetinfinitive
- odcházetiinfinitive
- odcházenínoun-from-verb
- odcházímfirst-person • indicative • singular
- odcházímefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- odcházejmefirst-person • imperative • plural
- odcházíšindicative • second-person • singular
- odcházíteindicative • plural • second-person
- odcházejimperative • second-person • singular
- odcházejteimperative • plural • second-person
- odcházíindicative • singular • third-person
- odcházejíindicative • plural • third-person
- odcházíindicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- odcházejemasculine • present • singular
- -masculine • past • singular
- odcházejícfeminine • neuter • present • singular
- -feminine • neuter • past • singular
- odcházejíceplural • present
- -past • plural
Conjugation
Infinitive:odcházet, odcházeti
| I | odcházím |
| we | odcházíme |
| you (sg) | odcházíš |
| you (pl) | odcházíte |
| he/she/it | odchází |
| they | odcházejí, odchází |
I
odcházím
we
odcházíme
you (sg)
odcházíš
you (pl)
odcházíte
he/she/it
odchází
they
odcházejí, odchází
Full conjugation of odcházet →