krušit
/[ˈkruʃɪt]/
Czechverb
Definitions
- 1.to crush, to shatter
- 2.to trouble, to afflict
Forms
- krušitinfinitive
- krušitiinfinitive
- krušenínoun-from-verb
- krušímfirst-person • indicative • singular
- krušímefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- krušmefirst-person • imperative • plural
- krušíšindicative • second-person • singular
- krušíteindicative • plural • second-person
- krušimperative • second-person • singular
- krušteimperative • plural • second-person
- krušíindicative • singular • third-person
- krušíindicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- krušemasculine • present • singular
- -masculine • past • singular
- krušícfeminine • neuter • present • singular
- -feminine • neuter • past • singular
- krušíceplural • present
- -past • plural
Conjugation
Infinitive:krušit, krušiti
| I | kruším |
| we | krušíme |
| you (sg) | krušíš |
| you (pl) | krušíte |
| he/she/it | kruší |
| they | kruší |
I
kruším
we
krušíme
you (sg)
krušíš
you (pl)
krušíte
he/she/it
kruší
they
kruší