klestit
/[ˈklɛscɪt]/
Czechverb
Definitions
- 1.to prune, to clear
- 2.to castrate
Forms
- klestěmasculine • present • singular
- vyklestitperfective
- klestitinfinitive
- klestitiinfinitive
- -noun-from-verb
- klestímfirst-person • indicative • singular
- klestímefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- klesťmefirst-person • imperative • plural
- klestěmefirst-person • imperative • plural
- klestíšindicative • second-person • singular
- klestíteindicative • plural • second-person
- klesťimperative • second-person • singular
- klestiimperative • second-person • singular
- klesťteimperative • plural • second-person
- klestěteimperative • plural • second-person
- klestíindicative • singular • third-person
- klestíindicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- -masculine • past • singular
- klestícfeminine • neuter • present • singular
- -feminine • neuter • past • singular
- klestíceplural • present
- -past • plural
- kleštitalternative
Conjugation
Infinitive:klestit, klestiti
| I | klestím |
| we | klestíme |
| you (sg) | klestíš |
| you (pl) | klestíte |
| he/she/it | klestí |
| they | klestí |
I
klestím
we
klestíme
you (sg)
klestíš
you (pl)
klestíte
he/she/it
klestí
they
klestí