настанити

//nastǎːniti//
Serbo-Croatianverb

Definitions

  1. 1.to settle (down), quarter, find housing

Forms

  • наста́нитиcanonical • perfective
  • nastánitiromanization
  • настанитиinfinitive
  • -noun-from-verb
  • настанимpresent • singular
  • настанишpresent • singular
  • настаниpresent • singular • third-person
  • настанимоplural • present
  • настанитеplural • present
  • настанеplural • present • third-person
  • настанит ћуfuture • future-i • singular
  • настанићуfuture • future-i • singular
  • настанит ћешfuture • future-i • singular
  • настанићешfuture • future-i • singular
  • настанит ћеfuture • future-i • singular • third-person
  • настанићеfuture • future-i • singular • third-person
  • настанит ћемоfuture • future-i • plural
  • настанићемоfuture • future-i • plural
  • настанит ћетеfuture • future-i • plural
  • настанићетеfuture • future-i • plural
  • настанит ће̄future • future-i • plural • third-person
  • настанићеfuture • future-i • plural • third-person
  • бу̏де̄м настаниоfuture • future-ii • singular
  • бу̏де̄ш настаниоfuture • future-ii • singular
  • бу̏де̄ настаниоfuture • future-ii • singular • third-person
  • бу̏де̄мо настанилиfuture • future-ii • plural
  • бу̏де̄те настанилиfuture • future-ii • plural
  • бу̏дӯ настанилиfuture • future-ii • plural • third-person
  • настанио самpast • perfect • singular
  • настанио сиpast • perfect • singular
  • настанио јеpast • perfect • singular • third-person
  • настанили смоpast • perfect • plural
  • настанили стеpast • perfect • plural
  • настанили суpast • perfect • plural • third-person
  • би̏о сам настаниоpast • pluperfect • singular
  • би̏о си настаниоpast • pluperfect • singular
  • би̏о је настаниоpast • pluperfect • singular • third-person
  • би́ли смо настанилиpast • pluperfect • plural
  • би́ли сте настанилиpast • pluperfect • plural
  • би́ли су настанилиpast • pluperfect • plural • third-person
  • настанихaorist • past • singular
  • настаниaorist • past • singular
  • настаниaorist • past • singular • third-person
  • настанисмоaorist • past • plural
  • настанистеaorist • past • plural
  • настанишеaorist • past • plural • third-person
  • настанио бихconditional • conditional-i • singular
  • настанио биconditional • conditional-i • singular
  • настанио биconditional • conditional-i • singular • third-person
  • настанили бисмоconditional • conditional-i • plural
  • настанили бистеconditional • conditional-i • plural
  • настанили биconditional • conditional-i • plural • third-person
  • би̏о бих настаниоconditional • conditional-ii • singular
  • би̏о би настаниоconditional • conditional-ii • singular
  • би̏о би настаниоconditional • conditional-ii • singular • third-person
  • би́ли бисмо настанилиconditional • conditional-ii • plural
  • би́ли бисте настанилиconditional • conditional-ii • plural
  • би́ли би настанилиconditional • conditional-ii • plural • third-person
  • -imperative • singular
  • настаниimperative • singular
  • -imperative • singular • third-person
  • настанимоimperative • plural
  • настанитеimperative • plural
  • -imperative • plural • third-person

Conjugation

Infinitive:настанити
he/she/it
настани
they
настане